Share on Social Media

மிடில் க்ளாஸ் குடும்பம் எங்களுடையது. நான், கணவர் இருவருமே வேலைக்குச் செல்கிறோம். ஒரே மகள் மூன்றாவது படிக்கிறாள். மாமியார் எங்களுடன் வசிக்கிறார். நான் வேலைக்குச் செல்வதால், மாமியார் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்கிறார். ஆனால், அந்தப் பொறுப்பையே ஓர் ஆயுதமாக்கி என்னை வதைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

காலையில் எழுந்து பிரேக்ஃபாஸ்ட், லன்ச் இரண்டும் நான் செய்துவிடுவேன். நான், கணவர், குழந்தை மூவரும் லன்ச் எடுத்துக்கொண்டு, அலுவலகம், பள்ளி எனக் கிளம்பிவிடுவோம். வீடு கூட்டுவது, வாரம் ஒரு நாள் துடைப்பதை மாமியார் செய்வார். மாலை 5 மணிக்கு மகள் பள்ளியிருந்து வீடு திரும்பிய பின்னர், மாமியார் அவளை கவனித்துக்கொள்வார். அலுவலகத்தில் இருந்து நான் சீக்கிரம் வீடு திரும்பிவிட்டால், இரவு உணவை சமைத்துவிடுவேன். தாமதமாகும் நேரங்களில் மாமியார் செய்வார். தினமும் இரவு பாத்திரங்களை கழுவிப்போட்டுவிட்டு நான் உறங்கச் செல்வேன்.

Depression (Representational Image)

Depression (Representational Image)

இப்படி காலையில் 6 மணியில் இருந்து 10 மணி வேலை வீடு, அலுவலகம் என்று உழைக்கிறேன் நான். இன்னொரு பக்கம், வீட்டில் மாமியார் இருப்பதால் ஒரு கை உதவியாக இருக்கிறது என்பதையும் உணர்ந்து, அதற்குண்டான நன்றியுடனும், மரியாதையுடனுமே அவரிடம் நடந்துகொள்கிறேன். ஆனால் அவரோ, `அவளும் பாவம்தானே…’ என்று அனுசரணையாக என்னிடம் நடந்துகொள்வதே இல்லை. மாறாக, எப்போதும் ஈகோவுடன் எதிரி போலவே இருக்கிறார்.

Thanks for the Source

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *