Share on Social Media


பள்ளிப் பருவத்திலேயே நாடகக்கலையின் மீது சிவாஜிக்கு இயல்பாக ஆர்வம் இருந்தது. எந்தவொரு ஆளுமையின் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கியம், அல்லது சம்பவம் அவர்களை அழுத்தமாகப் பாதித்திருக்கும். பிற்கால வாழ்க்கைக்கு அஸ்திவாரமாக அமைந்திருக்கும். காந்தியின் வாழ்க்கையில் ‘அரிச்சந்திரா’ நாடகம் அவரை அதிகம் பாதித்தது போல, சிவாஜியைப் பாதித்தது ‘கட்டபொம்மன்’ நாடகம். நடிப்பு மீது ஆர்வம் மிகுந்ததால், வீட்டில் சொல்லிக் கொள்ளாமல் ஓடி வந்து, அந்த ஊரில் நாடகம் நடத்திக் கொண்டிருந்த மதுரை ஸ்ரீபாலகான சபா என்கிற நாடகக் குழுவில் ‘’தான் ஒரு அனாதை’’ என்று பொய் சொல்லி சேர்ந்து விடுகிறார்.

சிவாஜி கணேசன், ரஜினி, கமல்

சிவாஜி கணேசன், ரஜினி, கமல்

இது போன்ற நாடகக்குழுவில் சிவாஜி அதிகமாக பெண் வேடங்களே போட்டிருக்கிறார். இளம்வயது சீதை, சூப்பர்னகை, குழுவில் ஆடும் பெண் என்று நிறைய பெண் வேடங்கள். பொதுவாக பெண் வேடங்களில் நடிப்பவர்களுக்கு அந்தத் தன்மை அவர்களின் உடல்மொழியில் இயல்பாக படிந்து விடும். ஆனால், சிவாஜிக்கு அவ்வாறு நேரவில்லை. காரணம், அவரிடம் இயல்பாக இருந்த நடிப்புத்திறமை, பாடங்களை வேகமாக கற்றுக் கொள்ளும் திறமை, ஞாபகசக்தி, சொல்லித் தந்த நடிப்பை மெருகேற்றுதல் போன்றவை காரணமாக பரதன் போன்ற ஆண் வேடங்களிலும் கலந்து நடித்தார். விரைவிலேயே அந்தக் குழுவில் ஒரு தவிர்க்க முடியாத இளம் நடிகராக தன் நிலையை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார் சிவாஜி.

இது போன்ற நாடகக்குழுவில் இருக்கும் நடிகர்களை சிறைப்பறவைகள் எனலாம். ஏனெனில் அவர்கள் வெளியுலகத்தை காண்பதே அதிசயம். காலையில் எழுந்தவுடன் உடற்பயிற்சி, உணவு, நாடகம் தொடர்பான பாடம் கற்றல், ஒத்திகை பார்த்தல், மதிய உணவு, பிறகு சிறிது ஓய்வு, மாலை நாடகம் தொடங்குவதற்கான பணிகளில் ஈடுபடுதல், இரவு ஆரம்பித்து விடிய விடிய நடிக்கும் நாடகம் என்று பொழுது சரியாக இருக்கும். உணவு என்பதும் அங்கு சாதாரணமாகவே இருக்கும். இது மட்டுமல்லாமல், நடிகர்கள் விடுமுறை எடுத்து எளிதில் ஊருக்குச் சென்று விட முடியாது. ஏனெனில் ஒரு குழுவில் பிரதான நடிகர் இல்லையென்றால் அவரது இடத்தை இன்னொருவர் இட்டு நிரப்புவது கடினம்.

சிவாஜியின் மூத்த சகோதரர் இறந்து போன விஷயமே அவருக்கு பல மாதங்களுக்குப் பின்புதான் தெரிய வந்திருக்கிறது. இந்தக் குழுவில் அவரது சக நடிகராக இருந்த காகா ராதாகிருஷ்ணன், ஊருக்குச் சென்று திரும்பிய போது இந்த விஷயத்தை சிவாஜியிடம் சொல்ல, அவர் அழுது கொண்டே ஊருக்குச் சென்று வர அனுமதி கேட்டும் கிடைக்கவில்லை. மேலும் சில மாதங்கள் கடந்த பிறகுதான் அது சாத்தியமாயிற்று.

இது மட்டுமல்லாமல் பயிற்சியின் போது சரியாக கற்றுக் கொள்ளாத சிறுவர்களை அடி பின்னி விடுவார்கள். இத்தனை துயரங்களையும் சிவாஜி உள்ளிட்ட அந்த நாடக நடிகர்கள் தாங்கிக் கொண்டார்கள் என்றால் அதற்கு ஒரே காரணம்தான். அது நடிப்பு என்னும் கலையின் மீது இருந்த உண்மையான ஈடுபாடு. இந்த பலமான அஸ்திவாரம்தான் சிவாஜி என்னும் விதை பிறகு ஆலமரமாக வளர்வதற்கு காரணமாக இருந்தது. இதை சிவாஜியே மீண்டும் மீண்டும் நினைவு கூர்கிறார்.

மறுபடியும் அதே கேள்விதான். சினிமா என்னும் துறையில் மிக ஈடுபாட்டுடனும் உண்மையாகவும் பாடுபட்ட சிவாஜியால் மக்களின் பாராட்டுக்களை நிறைய பெற முடிந்ததே தவிர, செல்வாக்கை ஏன் பெற முடியவில்லை?

விடை தேடுவோம்!



Source link

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *