Share on Social Media

பழைய பேப்பர், ஈயம், பித்தாளைக்கு பேரிச்சம்பழம் தருகிற தொழில்… ஆனால் நவீனமாக… kuppathotti.com என்ற ஒரு இணையதளம். அதில் பதிவு செய்து, உங்கள் வீட்டில் என்னென்ன கழிவுகள் இருக்கின்றன என்று குறிப்பிட்டால் போதும்… சீருடை, ஐ.டி கார்டு அணிந்த ஓர் இளைஞர் வந்து எலெக்ட்ரானிக் இயந்திரத்தில் எடைபோட்டு பொருள்களை வாங்கிக்கொண்டு பணம் கொடுத்துவிடுவார். விலைப்பட்டியல் இணையத்திலேயே இருக்கிறது. தங்கத்தின் விலையைப் போல, அவற்றையும் அன்றாடம் மாற்றுகிறார்கள். தெருவில் வந்து வாங்கும் பழைய இரும்பு வியாபாரி தரும் விலையை விட அதிகமாக இருக்கிறது.

சில வருடங்களுக்கு முன்பு சுஜாதாவைச் சந்தித்தேன். “இந்தியாவில கழிவுகளை பொது இடத்துல வீசுறது பெரிய பிரச்னையா இருக்கு. ஆனா, மிகப்பெரும் லாபம் தரும் தொழிலா ரீசைக்கிள் பிசினஸ் வளர்ந்திருக்கு. நாம கழிவுன்னு தூக்கி வீசுற ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு விலை இருக்கு. உலகளாவிய தேவை, மறுசுழற்சி வாய்ப்பையெல்லாம் ஆய்வு பண்ணி ஒரு திட்ட அறிக்கை உருவாக்கித்தான் இந்தத் தொழிலை ஆரம்பிச்சோம். ரீசைக்கிள் நிறுவனங்களோட டை-அப் பண்ணியிருக்கோம். நிறைய இளைஞர்களுக்கு வேலை கொடுத்திருக்கோம். சென்னை தாண்டியும் தொழிலை விரிவுபடுத்தியிருக்கோம். நாங்களே ரீசைக்கிள் பண்ற பிளாண்ட் போட திட்டமிட்டிருக்கோம்” என்கிறார். சிறியதொரு கனவு, எப்படிக் கிளைவிட்டு பெருமரமாகிறது பாருங்கள்!

இன்று ஓகே… நினைத்ததையெல்லாம் செய்ய முடிகிறது. அந்தக் காலத்தில்..? தொழிலுக்கு முதலீடு திரட்டுவதென்றால் சாதாரணமா? இப்படியொரு தொழில் செய்யப்போகிறேன் என்று வீட்டில் சொன்னால், வீட்டிலிருப்பவர்களே நம்பமாட்டார்கள். இன்று சோசியல் மீடியா இருக்கிறது. அதில் விளம்பரம் செய்தே ஒரு தொழிலை வெற்றிகரமாகச் செய்துவிடமுடியும். அந்தக் காலத்தில் தொழிலை ஆரம்பித்து, வாடிக்கையாளர்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்று வளர்ந்து ஒரு பிராண்டட் நிறுவனமாக வளர்வதென்றால் சும்மாவா? எவ்வளவு உழைப்பும் முயற்சியும் தேவைப்பட்டிருக்கும்..? எத்தனை இழப்புகள், அவமானங்கள், சரிவுகளைச் சந்தித்திருக்கவேண்டும்..?

Thanks for the Source

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *