Share on Social Media


ரேஷன் கடைகளில் கிடைக்கக்கூடிய பொருள்களைப் பெற்று பொது விநியோகத் திட்டத்தின் கீழ் உணவுச் சிக்கலின்றி வாழ்வது கிராமங்களில் ஓரளவுக்கு எளிமையாக இருந்ததும் நகரங்களில் இருந்த அளவுக்கு பசியால் மக்கள் வாடாமல் இருந்ததற்கு ஒரு முக்கிய காரணம். நகர வாழ் மக்கள் இந்த நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டதற்கும், இத்தகைய வசதிகள் இவர்களுக்கு முழுமையாகக் கிடைக்காததே முக்கிய காரணம் என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது.

“நகர்ப்புற மக்கள் எதிர்கொள்ளும் இந்தச் சிக்கலைக் கருத்தில் கொண்டு, மத்திய பட்ஜெட்டில் நகர்ப்புற வேலைவாய்ப்பு மற்றும் உணவு மானியங்களுக்கான திட்டம் கொண்டுவரப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், அதிலும் இந்த மக்களுக்கு மத்திய அரசு ஏமாற்றத்தையே பரிசளித்துள்ளது” என்று அந்த அறிக்கை கூறுகிறது.

Representational Image

Representational Image
Pixabay

அதோடு, மக்களின் உணவுத் தேவை பூர்த்தியாவதிலோ, வேலைவாய்ப்புகளுக்கு வழி செய்வதிலோ எவ்வித முன்னேற்றமும் இல்லாமல் போனதால், பசி, உணவுப் பாதுகாப்பின்மை ஆகியவை தீவிரமடைந்ததே ஒழிய குறையவில்லை. ஹங்கர் வாட்ச் அமைப்பு 4,000 குடும்பங்களிடம் மேற்கொண்ட நேர்காணலில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு குடும்பங்கள், 2020-ம் ஆண்டு ஊரடங்கின்போது எடுத்துக்கொண்ட உணவு அளவு, அதற்கு முந்தைய ஆண்டு எடுத்துக்கொண்ட உணவு அளவைவிட மிகவும் குறைவு என்பதும் தெரியவந்துள்ளது.

அதிலும் குறிப்பாக, வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழேயுள்ள, பொருளாதாரச் சுமையைத் தனியாகச் சுமக்கும் பெண்களால் வழிநடத்தப்படும் குடும்பங்கள், மாற்றுத் திறனாளிகள் உள்ள குடும்பங்கள், கவனித்துக்கொள்ள யாருமின்றித் தவிக்கும் முதியவர்கள் ஆகியோரின் நிலைமை மற்றவர்களுடைய நிலையைவிடவே மிகவும் மோசமானது. உதாரணத்துக்கு, கவனிக்க ஆளின்றி தனியே வாழும் முதியவர்களில் 58 சதவிகிதம் பேர், இரவு நேரத்தில் சாப்பிட ஏதுமின்றி பசியோடுதான் உறங்கச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஒற்றையாகச் சமாளிக்கும் பெண்களை நம்பியுள்ள ஏழைக் குடும்பங்களில் 56 சதவிகித வீடுகளிலும் மாற்றுத்திறனாளிகளைக் கொண்ட 44 சதவிகித வீடுகளிலும் இதுதான் நிலைமை.



Source link

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *