Share on Social Media

ஏரோநாட்டிக்கல் இன்ஜினீயரிங் படிக்க ஆசை.

ஆனால், முதலில் கிடைத்தது டயர் விற்பனை கடையில் வேலை;

பிறகு புல்லட் மெக்கானிக்கிடம் வேலை;

டி.வி.எஸ் வண்டி சர்வீஸ் கடையில் வேலை;

மண்டிக் கடையில் மூட்டைத் தூக்கும் வேலை;

ஃபைனான்ஸ் கம்பெனியில் வேலை;

மாமாவுக்குச் சொந்தமான லாரியில் கிளீனர்;

டயர் விற்பனை கம்பெனியில் வேலை;

பார்ட்னர்களுடன் சேர்ந்து டயர் விற்பனை கம்பெனி;

சொந்தமாக லாரி பிஸினஸ்…

`அடச்சே… இதுல எதுவுமே கடைசிவரை செட்டே ஆகல. ஆனா, செமையாக செட் ஆனது… செல்போன்.

இன்று பலருக்கும் வேலை கொடுக்கும் அளவுக்கு முன்னேறி ஒரு முதலாளியாக அமர்ந்திருக்கும் நாமக்கல் மாவட்டம், நல்லிப்பாளையம் வாசு சீனிவாசனின் கதை, நம்பிக்கைப் படிக்கட்டு!

கடையில் வாசு சீனிவாசன்

கடையில் வாசு சீனிவாசன்
நா.ராஜமுருகன்

“ஒருகாலத்துல சாப்பாட்டுக்கே சிரமப்பட்டோம். சொந்தமா கொஞ்சம் நிலம் இருந்துச்சு. அது மானாவாரி நிலம்ங்கிறதால, பெருசா வருமானம் இல்லாத சூழல். எனக்கு சின்ன வயதில் ஏரோநாட்டிக்கல் இன்ஜினீயரிங் படிக்கணும்னு ஆசை. மேல்நிலை வகுப்புகள்ல கணிதப் பிரிவை எடுத்துப் படிச்சேன். ஆனா, 12-வதுல கணக்குப் பாடத்தில் தேர்ச்சியடையலை. என்னோட அப்பா நாமக்கல்ல இருந்த ஒரு டயர் விற்பனை கடையில் கணக்கு எழுதுற வேலைக்கு சேர்த்துவிட்டார். இடையில் கணக்குப் பாடத்தை எழுதி பாஸ் செஞ்சேன். கணக்கு நமக்கு பிணக்குங்கிறதால அடுத்து புல்லட் மெக்கானிக் ஒருத்தர்கிட்ட வேலைக்குப் போனேன். ஆனால், புல்லட்டை என்னால தள்ளமுடியலனு வேலையைவிட்டு அனுப்பிட்டாங்க. மனம் சோர்ந்து கிடந்த நிலையில, டி.வி.எஸ் வண்டி ரிப்பேர் பார்க்குற ஒருவர்கிட்ட வேலைக்குச் சேர்த்துவிட்டாங்க. பில் போடுறது, ஆட்டோபார்ட்ஸ் பொருள்கள் வாங்கிட்டு வர்றதுனு வேலை பார்த்தேன். கொஞ்சநாள்ல அதுவும் ஃபிட் ஆகலை.

Thanks for the Source

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *