Share on Social Media

ஏழாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று ஒருநாள் அவர் பள்ளியிலிருந்து நிறுத்தப்பட்டார். அவருக்குத் திருமணம் என்றார்கள். கல்பனாவின் அப்பாவுக்கு அதில் கொஞ்சமும் விருப்பமில்லை. ஆனால், உறவினர்களும் சொந்தபந்தமும் சொல்வதை மீறவும் அவரால் முடியவில்லை.

திருமண வாழ்க்கை மேலும் துன்பத்தைத்தான் கல்பனாவுக்குக் கொண்டுவந்து சேர்த்தது. 12 வயது பெண். குடிபுகுந்த வீட்டில் கிட்டத்தட்ட 10 பேர். மொத்த வீட்டுவேலையும் கல்பனாவின் தலையில்… அதையும் தாண்டி, சின்னச் சின்னத் தவறுகளுக்கெல்லாம் அடி விழுந்தது. ஆறு மாதங்கள் கழித்து கல்பனாவைப் பார்க்கவந்த அவருடைய தந்தை இடிந்துபோனார். `என் பொண்ணை இப்படி நடைப்பிணமா ஆக்கிட்டீங்களேய்யா…’ என்று திட்டித் தீர்த்துவிட்டு, கையோடு கல்பனாவை ஊருக்கு அழைத்துப்போனார்.

வாழ்க்கையில் அடிபட அடிபட கல்பனாவின் இதயம் கல்லாகியது. எதையும் தாங்கும் பக்குவத்தை அவருக்குக் கொடுத்திருந்தது. வீட்டுக்கும் அப்பாவுக்கும் பாரமாக இருக்கக் கூடாது என நினைத்தார் கல்பனா. கண்ணில்படுகிற எல்லா வேலைகளுக்கும் விண்ணப்பம் போட்டார். உள்ளூர் போலீஸ் கான்ஸ்டபிள் வேலை, நர்ஸ், ராணுவம்… எல்லா இடங்களிலும் அவருக்கு வேலை இல்லை என்று கைவிரித்தார்கள். இரண்டு காரணங்கள். ஒன்று, அவருடைய வயது. இரண்டு, கல்வித்தகுதி இல்லாதது. இனி, கல்பனாவுக்கு இருப்பது ஒரே ஒரு வாய்ப்பு. அதுதான், சுயமாக தொழில் செய்வது.

யாரோ ஒருவரிடம் தையல் கற்றுக்கொண்டார். அங்கே இங்கே பணம் புரட்டி, ஒரு தையல் மெஷினை வாங்கினார். ஆரம்பத்தில் ஒரு ஜாக்கெட் தைத்துக் கொடுக்க கல்பனா வாங்கிய கூலி பத்து ரூபாய். சுயமாக கொஞ்சம் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தாலும், ஊராரின் பேச்சு கல்பனாவின் மனதை நோகடிக்கவே, ஒரு கட்டத்தில் வெறுத்துப் போய் விஷம் குடித்து தற்கொலைக்கு முயன்றார் கல்பனா. உடல்நிலை மிக மோசமாக பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. எல்லோரும் கல்பனா இறந்துவிடுவார் என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்க, பிழைத்துக்கொண்டார். அது அவருக்கு இரண்டாம் பிறவி. `இவ்வளவு இன்னல்களுக்குப் பிறகும் நான் ஏன் பிழைத்திருக்க வேண்டும். அப்படியானால், நாம் வாழ ஏதோ வழியிருக்க வேண்டும். வாழ்ந்து பார்த்துவிடுவது’ என்ற முடிவுக்கு வந்தார்.

Thanks for the Source

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *