Share on Social Media


`அவர் எப்படி இருந்தா என்ன, அதான் வசதி வாய்ப்பு இருக்கு இல்ல, என்ன குறைச்சல் உனக்கு?’ என்று கேட்ட என் பெற்றோரின் மீது கோபமாக வந்தது. என் மாமனார், மாமியாரோ, `நம்ம தொழிலோட வரவு, செலவு நிர்வாக வேலைகளை நீ பார்த்துக்கோம்மா’ என்றார்கள். திருமணத்துக்குப் பிறகு வேலையை விட்டிருந்த எனக்கு, அதுதான் நேரத்தை ஆக்கபூர்வமாகச் செலவழிக்க ஒரே வழி என்று தோன்றியதால் அவற்றை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால், பிறகுதான் புரிந்தது ஒரு அக்கவுன்டன்ட்டின் வேலையை மீறி அதில் நான் பார்க்க எந்த வேலையும் இல்லை என்று. என் ஆர்வத்துக்கும் அறிவுக்கும் அந்தத் தீனி போதவே இல்லை.

என் கணவர், உழைப்பு என்றால் என்னவென்றே அறியாமல் தினமும் உண்பது, உறங்குவது, நண்பர்களுடன் காஸ்ட்லி கேளிக்கைகளில் ஈடுபடுவது, வீக் எண்ட்களில் டிரிங்ஸ் பார்ட்டி என்றெல்லாம் இருப்பது அவர் மீது எனக்கு எந்த அன்பையும், மரியாதையையும் ஏற்படுத்தவில்லை. இப்படி ஒரு பிறவியா என்று கோபமும் வெறுப்பும்தான் வருகிறது. அவருக்கும் என் மீது எந்த அன்போ, பிணைப்போ இல்லை. அவர் வீட்டில் அவருக்கு வாங்கிக் கொடுத்திருக்கும் வாட்ச், மொபைல், கார் வரிசையில் இன்னொரு உடைமையாக என்னையும் வாங்கிக் கொடுத்திருப்பதாகவே இருக்கிறது அவர் அணுகுமுறை. `உனக்கும் எனக்கும் வேற வழியில்ல, வாழ்ந்து தொலைப்போம்’ என்பதாகவே இருக்கிறோம் இருவரும்.

Woman (Representational Image)

Woman (Representational Image)
Image by StockSnap from Pixabay

திருமணமாகி ஆறு மாதங்கள் ஆகின்றன. இந்த வீட்டில் நான் சந்தோஷமாக வாழ்வதற்கான எந்த வாய்ப்புகளும் எனக்குத் தெரியவில்லை. என் கணவரை, அவருக்கு உழைப்பின் ருசியை உணரவைத்து, பொறுப்புள்ளவராக்கும் டாஸ்க்கில் எல்லாம் எனக்கு ஆர்வம் இல்லை. எனக்குத் திருமணத்துக்கு முன்னர்போல, என் அறிவை, உழைப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, படபடவென, சுடச்சுடவென வாழும் வாழ்க்கையே தேடுகிறது.

இப்போது என்னதான் செய்வது நான்?



Source link

Share on Social Media

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *